Nieuwsgierige onderzoeker
De centrale vraag in het werk van Martine Vonk was: hoe gaan mensen bewust en verantwoord om met Gods goede aarde? Zij benaderde die vraag niet als onheilsprofeet, maar als nieuwsgierige onderzoeker, verwonderd door de pracht van de schepping en gericht op kleine, concrete stappen richting ecologische gerechtigheid.
Deze interesse werd al vroeg in haar gewekt. Als boerendochter ontwikkelde zij al jong een passie voor de natuur en ging ze sociaalwetenschappelijke milieukunde studeren. Voordat zij trouwde, woonde zij in een woongroep, waar ze leerde hoe gemeenschappen met eenvoud, geloof en onderlinge zorg kunnen bijdragen aan het welzijn van de hele schepping.
Martine Vonk: hoopvol en actief
In de jaren negentig stond Martine Vonk aan de wieg van Time to Turn, een christelijke jongerenbeweging voor duurzaamheid en gerechtigheid. Daarna bouwde zij een breed maatschappelijk profiel op: als wetenschapper, bestuurder en publiek denker. Zij schreef boeken, leverde columns aan het Reformatorisch Dagblad en sprak op talloze plekken over een levensstijl van matiging en navolging.
Haar kracht lag in het verbinden van theologie met praktijk. “Wij mensen kunnen de aarde niet redden, dat doet God zelf,” schreef zij. “Het is voor ons de uitdaging om aan te sluiten bij zijn werk.” Zelfs na de diagnose van uitgezaaide borstkanker bleef zij hoopvol en actief — genietend van haar gezin en haar buurt.
Diepe theologische bezinning op de schepping
De Martine Vonkstichting draagt de visie van Martine Vonk verder: een diepe theologische bezinning op de schepping. Met maar één doel: kerken en christenen ertoe aanzetten om gericht hun roeping in een kwetsbare wereld te doordenken. De stichting maakt de bijzondere leerstoel Christelijk Ecologisch Denken aan de Theologische Universiteit Utrecht financieel mogelijk en verbindt wetenschappelijk onderzoek met kerkelijke praktijk en samenleving.
